Sevgisiz – Loveless

1
210
Sevgisiz - Loveless - Maryana Spivak -  Andrey Zvyagintsev 2017
Yönetmen: Andrey Zvyagintsev | Senaryo: Oleg Negin, Andrey Zvyagintsev | Oyuncular: Maryana Spivak, Yanina Hope, Aleksey Rozin, Andris Keiss | Dram | 2017 | Rusya | 127 Dk. | IMDb Puanı: 7.9

2014’te Leviathan ile ses getiren yönetmen Andrey Zvyagintsev‘in son filmi Sevgisiz – Loveless Cannes’da Altın Palmiye’ye aday olmuş ve Jüri Ödülü ile eve dönmüştü. Filmekimi 2017 festivali programı sayesinde izleyebildiğim filmin adına yakışır olduğunu söylemekle başlayalım konuya. 

Sevgisiz – Loveless: Buz Gibi Bir Aile Dramı

Orijinal adıyla Nelyubov, sevmeyi bilmeyen bir çiftin çocuklarının kaybolması hikayesini anlatıyor. Boşanmaya karar vermiş, arasında sevgi namına hiç bir şey kalmamış, belki de hiç olmamış Zhenya (Maryana Spivak) ve Boris (Aleksey Rozin)’in anlaşamadığı tek bir konu kalmış: 12 yaşındaki Anton. Tahmin edilenin tersine Anton başlarından savmaları gereken, istedikleri rahatlığı yaşamalarına engel olan bir köstekten fazla bir şey olarak görülmüyor ikisi için de. Ebeveynlerinin arasındaki konuşmalara kulak misafiri olan ve istenmediğini öğrenen Anton ise evden kaçar. Anton’un evde olmadığı anlamaları bile bir gün süren çift oğullarını bulabilmek için birlikte arayışa giriyor.

Sevgisiz - Loveless Film  Andrey Zvyagintsev 2017

Sevgisiz – Loveless: Sistem Mi Sevgisiz, İnsanlar Mı?

Sevgisiz – Loveless buz gibi bir film başından sonuna. Modern ailenin kopuk ve bencil dünyası üzerinden ülkenin işlemeyen sistemlerine kadar uzanıp bir toplumun röntgenine dönüşüyor. Sistemsel eleştirilerini aile draması ile öyle güzel bir bütünlük içerisinde sergiliyor ki bir gün arayla izlediğim Derin Sular‘da bulamadığım derinliğe ulaşıyor. İnsanların ve sistemin sonunda aynı hataları tekrar ettiği, hiç bir şeyin değişmediği bir tablo ile baş başa bırakıyor bizi. Tüm sevgisizliğin ve samimiyetsizliğin sistemselleştiği bir yer burası. Kaybolan çocukların ve işini elinde tutabilmek için sahte bir hayat yaratmanın normalleştiği diyarlarda şefkat de arama der gibi Zvyagintsev. Karakterlere sinirlendirip sonra onların sadece bu sistemin birer parçası olduğunu anlatıyor. Suçlayacak kimse bırakmayıp umutsuzluğa sürüklüyor. Gözlerinizin bir an bile dolmasına izin vermeyecek kadar uzak bir tablo sergileyip sonunda seyircinin içini de buzluğa çevirip içten içe üşümemize sebep oluyor. Elindeki gizemi ve bilgileri seyirciye aktarırken de tüm kartlarını planlayarak oynuyor. Böylece durağan bir film olmasına rağmen belirsizliklerle oynayarak film boyunca gerilimi ve ilgiyi ayakta tutuyor.

Andrey Zvyagintsev’in ucuz numaralara kaçmadan anlattığı bu umutsuzluk öyküsü herkese uygun olmayabilir. Keyifli bir akşam arıyorsanız her güzel duygusunu kar kış kaplamış, fırtınalar alıp götürmüş bu filmden uzak durun derim. Rahatlık bölgenizin dışında farklı ve etkileyici bir film arayışındaysanız ise Sevgisiz – Loveless bu yılın cevherlerinden.

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here