Rock’n Roll

0
3211

En sevdiğim romantik komedilerden biri olan akıl dışı aşk hikayesi Jeux d’Enfants‘ın başrolleri Guillaume Canet ve Marion Cotillard, uzun zamandır gerçek hayatta da birlikte olan oyuncular. Hatta son dönemde Brangelina boşanmasının ortasında kaldıkları için manşetlerden inmediler. Cotillard Hollywood ve Oscar ödülcüğü sayesinde tüm dünyada tanınan bir oyuncu haline gelirken Canet yönetmenlik yolunda ilerlemekte. Tell No One ile En İyi Yönetmen Ceaser’ını alan Fransız oyuncu bu defa kendisi üzerinden sinema sektörünü hicvettiği bir mockumentary (sahte belgesel) ile karşımızda, hem de sevgilisi ile birlikte.

Kendisinin karikatürize bir halini oynayan 43 yaşındaki Canet’e birlikte rol aldığı bir aktrisin artık Rock’n Roll olmadığı ve genç kadınlar tarafından arzulanmadığını söylemesi üzerine girdiği bunalım, onu düzenli aile hayatını ve uzun süredir birlikte olduğu Marion ile olan ilişkisini gözden geçirmeye itiyor. Orta yaş bunalımının dehlizlerinde hala Rock’n Roll olduğunu kanıtlamak için giderek kendini kaybeden oyuncuya rol alacağı Xavier Dolan filminde (It’s Only the End of the World) kullanacağı Kanada aksanı ile kafayı bozmuş Cotillard da pek yardımcı olmuyor ve ipin ucu iyice kaçıyor.

Filmin ilhamı gerçekten Canet’e bir röportajda benzer şeylerin söylenmesinden gelmiş. Gerçekte de fazla iyi bir imajı olan aktör kendisinin bu abartılı versiyonunda hiç acımadan kariyerini, ilişkisini, hobilerini ve aile babası hallerini iğneler ile delik deşik etmiş. Sanat sinemasından menajerlere, sinemanın gençlik aşkından eski rock yıldızlarına kimse bu hicivlerden sağ kurtulamıyor. Yetmezmiş gibi Marion Cotillard’ın da kendisi ile dalga geçen işine aşırı bağlı, fasülye yetiştiricisi, ödül canavarı versiyonu da son darbeleri vuruyor. Bu elini korkak alıştırmayan komedi, beni ve tüm salonu 2 saat boyunca etkisi altında tutmayı ve kahkahalara boğmayı başardı. En büyük etken içerisindeki samimiyet. Uzun zamandır sinema sektöründe olan oyuncu o kadar kendi oyun alanından bir hikaye anlatıyor ki, gerçek annesini ve babasını oynatacak kadar kartlarını açık oynuyor. 15 dakika fazla olan ikinci yarısında hızını kaybetse de sıkmıyor. Belki ikinci yarıdaki fiziksel komedi ile daha kurallarına uygun oynadığı için de etkisini kaybetmiş olabilir.

Filmin senaryosunu Rodolphe Lauga ve Philippe Lefebvre ile birlikte yazan yönetmen Canet, kariyerinde çok daha ciddi roller ile tanınmasına rağmen müthiş bir komedyenmiş meğer. Gülme garantili zeki komedisi, 2 saatin hakkını veriyor, festivalde yakalayamasanız da listelere alınsın!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here